نیلو فری تنها بر روی آب

با سلام خدمت دوستای خیلی خیلی عزیز

بچه ها شرمنده اگه نظر میدید نمیتونم جواب بدم یا سر بزنم

آخه سرم خیلی شلوغه پدرم درومده با این درسها

همین....

ایمان بدون شهامت محکوم به فناست.....آنان که چشم به یاری خداوندند....

گوش کردن را خوب بیاموزید همیشه در مشکلات خداوند حرفی برای گفتن دارد

اینو با تلخیص نوشتم

قربون همتون

خدا جون مرسي از اينكه دو تا دست دادي به ما  تا اونارو پيش هر مترسكي دراز كنيم خدا جون ممنون از اين دلي كه تو سينمونه ميتونيم دل يكي ديگرو بازيچه كنيم

سلام

قشنگ بود نه!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟

اين شعر رو ميگم (از شعراي سياوشه)

واي.........تا دو روز ديگه مدرسه ها باز ميشه

ميدونيد؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چيو ميدونيد؟؟؟؟؟ هي تو!!!!!! واس چي

الكي ميگي ميدونم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 به نظر من زندگي رو بايد توي دايرةالمعارف به

غم و بدبختي ترجمه ميكردن ،نخيرم.....

كجاي زندگي خوبه؟؟؟؟؟؟ دل خوشه نداشتش؟

بي پوليش؟؟؟؟دل شكستنش؟؟؟؟پولداريش؟؟؟؟

چه آسون بگيري چه سخت ...در هر دو صورت سخت ميگذره

من نميدونم اين چه شعراييه كه شاعرا ميگن؟؟؟؟؟؟

ببخشيدا ببخشيدا.....ولي اينا شعر نيست

.....شعره،اگه زندگي شستن ظرف بود

يا پرشي داشت اندازه ي مرگ!!!!!!!

پس چرا خيلي رگشون رو ميزنن؟؟؟؟؟؟؟چرا؟؟؟؟؟

هي ميگن پايان شب سيه سپيد است

اينو همه ميدونن ....حتي گلها......حتي پرنده هاي خسته از پرواز

ولي شب ما ديگه  صبحي نداره كه منتظرش باشيم

وقتي آدمايي رو مي بيني كه تو پول شنا ميكنن

 و آدمايي كه تو فقر دارن  غرق ميشن

اونوقته كه از خودت ميپرسي پس عدالت كجاست ؟؟؟؟

انسانيت كجاست؟؟؟؟؟

آي اونايي كه پول جلوي چشاتونو گرفته

به فاصله ي چند قدمي شما يكي داره از بي پولي تلف

ميشه.....آخه تا كي؟؟؟؟؟؟

تا كي بايد لب نزنيم....همش ميگن به خدا توكل كن

نميدونم والا .......

ديگه نميدونم از چي بايد دلخوش باشيم

امام زمانم كه ما رو كاشته

نه ظهور ميكنه گردنمون رو بزنه ....نه .....

ديگه كم آوردم

بر خاك بخواب نازنين تختي نيست

آواره شدن حكايت سختي نيست

از پاكي اشك هاي خود فهميدم.......

لبخند هميشه راز خوشبختي نيست

واقعا.....

راستي يه چيز جالب:

 چرا  همه  دوست دارن برن بهشت....ولي هيچكس دوست نداره بميره؟؟؟؟؟

نميدونم از خودش بپرس!!!!!!!

حالا سري ديگه طنز مينويسم فكر نكنيد ما بلد نيستيم

ماه رمضون هم تموم شد و اين فرصت هم از دست رفت حالا يكي از 

رفيقام ميگفت:بچه ها خدا قهرش ميگيره ميگه ديگه سال بعد احيا

نميزارم.

نميدونم به نظرم چيز قشنگي اومد كه نوشتم

فعلا يا علي..... 

راستي ممكنه تا چند وقت ديگه نتونم بيام....همين

گفتم آخر عشق را معنا کنیم              بلکه جای خویش را پیدا کنیم

آمدم دیدم که جای لاف نیست          عشق غیر عین و شین و قاف نیست

آمدم  گفتم به آوای جلی                 عشق یعنی عشق مولایم علی

شین یعنی شور الله الصمد              قاف یعنی قول هو الله و احد

سلام به همگی

همتون میدونید که وبم به هم ریخته

ممکنه که مجبور شم حذفش کنم دوباره بسازم ولی حیفم میاد

اااااااااااااااااااا.......

مدرسه ها تا ۱۸ روز دیگه باز میشه

من پوستم کنده میشه دیگه فقط ماهی یه دفه میتونم بیام

حالا از اون که بگذریم دلم واس همتون تنگ میشه

راستی اگه موافق باشین عکس بچگی هامو میزارم تو وب

البته من حوصله ی طلفات ملفات ندارما

نه!شوخی کردم

نماز روزه های همتون قبول باشه

یادتون نره بگید که بزارم یا نه

اینم یه جمله برید روش فکر کنید

به سنگها گفتند لحظه ای انسان باشید گفتند هنوز به قدر کافی سخت نشده ایم

در پناه حق...

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          بمان با من که من بی تو صدا ی خسته در بادم

در اندوه بی پایان بمان تنها تو در یادم

نمیدانم چرا غمها نمیدانند که من سلطان غم هایم.....

نمیدانم....

ای خدا چرا؟؟؟؟؟

چرا منو تنها گذاشت؟؟؟؟

حالا که همه منو تنها میذارن

چرا دردا و غصه ها منو تنها نمیذارن ؟؟

راستش خجالت میکشم از اینکه تو وبلاگم این حرفارو بنویسم

ولی واقعا چرا؟؟؟

قلب منو آتیش بزن هدیه ی تو خاکسترش

این دل وفادار توئه اما نداری باورش

هیچ وقت این شعر رو فراموش نمیکنم

هیچ وقت.....

عیب نداره...دنیا بزرگه ولی گرده 

بلاخره ما هم خدایی داریم

چند ساعت پیش یه داستان عاشقانه خوندم

خیلی گریه دار بود یاد خودم افتادم....

خیلی سخته !!!!!!

خیلی سخته...........بازم خیلی سخته

اینکه دنیات کسی باشه که حتی بود و نبودت براش فرقی نداره

اینکه تموم لحظه هاتو به کسی فکر کنی که حتی یه لحظه هم

بهت فکر نکنه

شدم مثل تو کتابا ....

همیشه از اینکه تو چشاشمهای عسلیش نگاه کنم میترسیدم

چون که رازم فاش میشد

حتی الآنم که رازم فاش شده میتر سیدم تو چشماش نگاه کنم

چون که نمی خوام تو نگاهش خاطرات گذشترو ببینم

نگاهش برام سنگینه

کاش حداقل یکی بود که با هاش درددل کنم

دلم خدا رو میخواد دلم میخواد خدا رو بغل کنم

درسته از شرم نمیتونم تو چشمهاش نگاه کنم اما لااقل

سرمو میذاشتم رو شونه هاش انقدر گریه میکردم تا سبک شم

غم و غصه هامو فراموش کنم

دلم گرفته خیلی.....

صبح تا شب تو خونه چپیدیم نه پارکی نه بیرونی

کاش پسر بودم کاش .....

تا پای کامپیوتر میشینم غر غر ها شروع میشه

با بابام هم قهرم دعوامون شده الآن خونه ی مادر بزرگمم

دو هفته ای میشه خونمون نرفتم دلم واس خونمون تنگ شده

من خسته ترین واژه ی ملموس غروبم کاش در این وسعت سبز یکی درد مرا میفهمید.....

دل هیچ کس نمی سوزد برای حال غمناکم مگر سوزد همان شمعی که میسوزد سر خاکم.......

یه چیز جالب :حتی خدا هم از آسون بیاد پایین و شخصا ما رو به راه راست هدایت کنه ما چپکی میریم چون سمت راست خدا سمت چپ ما میشه...

دیگه زیاد حرف زدم خداحافظ تا بعد

راستی اکه نظر ندید دعا میکنم اسهال بگیرید 

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

 

نه اشکی گوشه ی چشمم ......نه رنگی بر لب و گونم....

اتاق شعر من خالی........ ز عطر وحشی و پونه..........! دوباره روی

تخت من......کتاب شعر و خودکارم !

و تعدادی ورق پاره........

                                برو....

                                             از عشق بیزارم !

 به چشمام خیره این آخرین باره

چشام خیسه ولی بارون نمی باره

برای آخرین بار چترتو وا کن

به چشمام خیره شو دنیاتو پیدا کن

 نگاهم کن که این بار آخرین باره

نگو که فاصله تقصیر دیواره

می خوام دیوارو بردارم از این خونه

دیگه چیزی میون ما نمی مونه

دلم با دیدن تو زیرو رو می شه

می خوام پنهون کنم دستام رو می شه

من از تحمیل این احساس بی زارم

چرا دستام رو تو دست تو می زارم

نگاهم كن كه اين بار اخرين باره

تو مري جاي دستات روي ديواره

مي خوام ديوارو بردارم از اين خونه 

ديگه چيزي ميون ما نمي مونه  

چقدر سخته تو چشماي كسي كه تمام عشقتو ازت دزيده

 و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داده زل بزني

 و به جاي اينكه لبريز از نفرت و كينه باشي حس كني كه هنوز

 هم دوستش داري . 

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به ديواري تكيه بدي كه

 يك بار زير آوار غرورش همه ي وجودت له شده

چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما

وقتي كه ديديش هيچ چيز جز سلام نتوني بهش بگي

چقدر سخته وقتي كه پشتت بهشه اشك گونه هاتو

خيس كنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه

كه هنوز هم دوستش داري

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني

و هزار بار تو خودت بشكني و اون وقت

زير لب بگي گل من باغچه ي نو مبارك

غنچه از خواب پريد

و گلي تازه به دنيا آمد

خار خنديد و به گل گفت سلام

و جوابي نشنيد

خار رنجيد ولي هيچ نگفت

ساعتي چند گذشت

گل چه زيبا شده بود

دست بي رحمي آمد نزديك

گل سراسيمه ز وحشت افسرد

ليك آن خار در آن دست خزيد

و گل از مرگ رهيد

صبح فردا كه رسيد

خار با شبنمي از خواب پريد

گل صميمانه به او گفت سلام

 

همه می دانند همه می دانند که من و تو از آن روزنه سرد عبوس

باغ را دیدیم و از آن شاخه ی بازیگر دور از دست سیب را چیدیم

همه می دانند باغ را دیدیم سیب را چیدیم

همه می دانند باغ را دیدیم سیب را چیدیم .

من برای سالها می نویسم سالهای بعد که چشمان تو عاشق

 می شوند حیف که قصه ی مادر بزرگ درست بود همیشه یکی

بود یکی نبود .

من آن گلبرگ مغرورم که می میرم ز بی آبی ولی با خفت و خاری

پی شبنم نمی گیرم.